DOC

Parlament Europejski

By Carol Johnson,2014-06-02 20:36
7 views 0
Parlament Europejski

    Parlament Europejski

    Parlament Europejski PE (ang. the European Parliament, fr. au Parlement

    européen), reprezentuje interesy wszystkich obywateli Unii, przez których jest wybierany w bezpośrednich wyborach. Wybory do Parlamentu odbywają się co pięć lat i każdy z

    obywateli Unii zarejestrowany w spisie wyborczym ma prawo do udziału w głosowaniu. Dlatego też Parlament jest wyrazicielem demokratycznej woli obywateli Unii (która liczy ich już ponad 490 milionów), dbając o ich interesy w dialogu z pozostałymi instytucjami Unii.

    Parlament Europejski ma trzy siedziby: w Brukseli, w Luksemburgu oraz w Strasburgu.

    Oficjalną siedzibą Parlamentu jest Strasburg, ale też Bruksela, w której odbywa się część

    obrad oraz mieszczą się komisje parlamentarne i władze klubów. Sekretariat Generalny i biblioteka ma zaś swoją siedzibę w Luksemburgu. W Polsce w stosunku do członków PE

    używa się potocznie określenia "europarlamentarzysta", "eurodeputowany" lub "europoseł", natomiast oficjalne określenie brzmi: "poseł do Parlamentu Europejskiego". W Wielkiej

    Brytanii stosuje się określenie "członek Parlamentu Europejskiego" (Member of the European Parliament, w skrócie MEP), we Francji zaś - "deputowany" (un député européen).

    Początki Parlamentu Europejskiego sięgają 1952 r., kiedy na mocy Traktatu

    paryskiego powstało Wspólne Zgromadzenie Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali. Traktaty

    rzymskie z 1957 r. (a ściślej dołączona do nich konwencja) przekształciły je w organ wszystkich trzech Wspólnot Europejskich. Nazwa Parlament Europejski pojawiła się w 1962

    roku. Początkowo deputowani byli wybierani przez parlamenty krajów członkowskich. W 1979 roku odbyły się pierwsze bezpośrednie wybory do Parlamentu Europejskiego i od tego czasu deputowani do tego Parlamentu są wybierani w wyborach bezpośrednich przez obywateli państw członkowskich Wspólnot. Nie istnieje jedna ordynacja wyborcza do parlamentu, każdy kraj ma własne reguły liczenia głosów, ale przyjmuje się, że wszędzie wybory odbywają się w tym samym terminie. Początkowo Parlament Europejski był organem konsultacyjnym nieposiadającym żadnej realnej władzy. Po wejściu w życie Jednolitego Aktu

    ) i Traktatu amsterdamskiego (1997) Europejskiego (1987), Traktatu w Maastricht (1993

    Parlament Europejski stopniowo zyskiwał szereg uprawnień, także ustawodawczych (głównie kosztem Rady).

    Obecny skład zgromadzenia liczy 785 członków ze wszystkich 27 krajów UE.

    Blisko jedna trzecia z nich to kobiety. Zasadniczo liczba posłów do Parlamentu Europejskiego następnej kadencji (2009-2014) nie powinna przekroczyć 736. Ze względu na fakt, że

    Rumunia i Bułgaria przystąpiły do Unii Europejskiej podczas kadencji Parlamentu 2004-2009,

    aktualna maksymalna liczba posłów 723 została tymczasowo zwiększona.

    Ilość parlamentarzystów w poszczególnych latach:

    ; 1962 - 162 posłów

    ; 1979 - 410 posłów

    ; 1981 - 434 posłów

    ; 1986 - 518 posłów

    ; 1994 - 567 posłów

    ; 1999 - 626 posłów

    ; 2004 - 732 posłów

    ; 2007 - 785 posłów

    ; 2009 - 736 posłów.

    Liczba mandatów poszczególnych państw (kadencja 2009-2014)

    Belgia 22 Litwa 12

    Bułgaria 17 Luksemburg 6

    Republika Czeska 22 Węgry 22

    Dania 13 Malta 5

    Niemcy 99 Niderlandy 25

    Estonia 6 Austria 17

    Grecja 22 Polska 50

    Hiszpania 50 Portugalia 22

    Francja 72 Rumunia 33

    Irlandia 12 Słowenia 7

    Włochy 72 Słowacja 13

    Cypr 6 Finlandia 13

    Łotwa 8 Szwecja 18

     Zjednoczone Królestwo 72

     OGÓŁEM 736

    Posłowie nie zasiadają w Parlamencie Europejskim według kraju pochodzenia,

    lecz według przynależności do jednego z siedmiu ogólnoeuropejskich ugrupowań

    politycznych. Posłowie reprezentują cały wachlarz poglądów na temat integracji europejskiej,

    od skrajnego federalizmu po otwarty eurosceptycyzm.

    Frakcje w Parlamencie Europejskim VI kadencji

    Nazwa Orientacja polityczna

    Europejska Partia Ludowa - Europejscy Demokraci chadecy, ludowcy i konserwatyści

    Partia Europejskich Socjalistów socjaldemokraci

    Partia Porozumienia Liberałów i Demokratów na rzecz liberałowie, socjalliberałowie i Europy centryści

    Unia na rzecz Europy Narodów narodowi konserwatyści

    Zieloni - Wolny Sojusz Europejski zieloni i regionaliści

    Zjednoczona Lewica Europejska - Nordycka Zielona socjaliści i komuniści Lewica

    Niepodległość i Demokracja eurosceptycy

    niezrzeszeni

    Parlament pełni trzy podstawowe funkcje:

    Przyjmuje akty prawa europejskiego w wielu obszarach polityki wspólnie z Radą. Fakt, że członkowie Parlamentu są wybierani bezpośrednio przez obywateli, jest jednym z

    czynników gwarantujących demokratyczne umocowanie prawa europejskiego.

    Parlament sprawuje nadzór demokratyczny nad pozostałymi instytucjami UE, w szczególności nad Komisją. Do jego kompetencji należy zatwierdzanie lub odrzucanie

    kandydatur komisarzy. Parlament dysponuje też prawem odwołania Komisji na podstawie

    wotum nieufności

Kompetencje budżetowe. Parlament sprawuje pieczę nad budżetem UE. Wraz z Radą

    przyjmuje on budżet UE, a zatem wywiera wpływ na wydatki Unii. Zwieńczeniem procedury budżetowej jest całkowite przyjęcie lub odrzucenie budżetu przez Parlament.

    Poniżej szczegółowo opisano te trzy funkcje.

    1. Przyjmowanie aktów prawa europejskiego

    Najbardziej powszechną procedurą przyjmowania legislacji unijnej jest „współdecyzja”. Procedura ta zrównuje kompetencje Parlamentu Europejskiego i Rady. Ma ona zastosowanie do aktów prawnych dotyczących całego szeregu zagadnień.

    W niektórych obszarach (na przykład w rolnictwie, polityce gospodarczej, imigracji czy w sprawach wizowych), Rada przyjmuje akty samodzielnie, przedtem jednak musi zapytać o zdanie Parlament. Ponadto zgoda Parlamentu jest wymagana przy podejmowaniu pewnych ważkich decyzji, jak na przykład o przyjęciu do Unii nowych krajów.

    Parlament daje także impuls do tworzenia nowych aktów prawnych poprzez badanie rocznego planu prac Komisji, rozważając jakie nowe akty prawne byłyby wskazane oraz zwracając się do Komisji o przedłożenie odpowiednich wniosków.

    2. Nadzór demokratyczny

    Parlament sprawuje nadzór demokratyczny nad pozostałymi instytucjami UE. Czyni to na wiele sposobów.

    Gdy tworzy się nowy skład Komisji, jego członków nominują rządy państw członkowskich UE, jednak ich ostateczne powołanie na Komisarzy wymaga zgody Parlamentu. Parlament przesłuchuje oddzielnie każdego komisarza, w tym również przewodniczącego Komisji, a następnie głosuje nad przyjęciem całego składu Komisji.

    Przez całą kadencję Komisja ponosi polityczną odpowiedzialność przed Parlamentem, który dysponuje wotum nieufności, zmuszającym ją do zbiorowej dymisji.

    Parlament sprawuje też swoje funkcje nadzorcze poprzez regularne badanie sprawozdań przedkładanych mu przez Komisję (roczne sprawozdanie ogólne, sprawozdanie z wykonania budżetu itp.). Ponadto Parlament systematycznie zwraca się do Komisji z zapytaniami, na które komisarze mają obowiązek udzielić odpowiedzi.

    Parlament czuwa również nad pracą Rady - posłowie regularnie zwracają się do Rady z

    zapytaniami, zaś przewodniczący Rady jest obecny na sesjach plenarnych PE, uczestniczy też w ważniejszych debatach.

    Parlament może również wykonywać swoje funkcje nadzoru demokratycznego poprzez badanie petycji obywateli oraz powoływanie komisji śledczych.

    Wreszcie, Parlament wnosi wkład w każdy szczyt UE (tj. posiedzenie Rady Europejskiej). Podczas inauguracji szczytu przewodniczący Parlamentu jest proszony o wyrażenie opinii i wątpliwości Parlamentu dotyczących aktualnych problemów oraz kwestii umieszczonych w porządku obrad Rady Europejskiej.

    3. Kompetencje budżetowe

    Roczny budżet UE jest zatwierdzany wspólnie przez Parlament i Radę. Parlament debatuje nad nim w dwóch kolejnych czytaniach. Budżet nie może wejść w życie bez podpisu przewodniczącego Parlamentu.

    Wydatki budżetowe monitoruje parlamentarna Komisja Kontroli Budżetowej (COCOBU). Co roku Parlament decyduje czy zgadza się ze sposobem wykonania przez Komisję budżetu za poprzedni rok budżetowy. Proces ten nazywa się udzielaniem absolutorium.

    Prace w Parlamencie zasadniczo przebiegają dwuetapowo:

    Przygotowanie do sesji plenarnej Zajmują się tym posłowie z poszczególnych komisji

    parlamentarnych, specjalizujących się w konkretnych dziedzinach działalności UE. Zagadnienia, które będą przedmiotem debaty w czasie sesji, podlegają również dyskusji w

    ramach ugrupowań politycznych.

    Sesja plenarna Sesje plenarne odbywają się zwykle w Strasburgu (jeden tydzień w miesiącu), a czasami w Brukseli (sesje dwudniowe). Podczas sesji Parlament debatuje nad wnioskami legislacyjnymi i głosuje do nich poprawki przed podjęciem ostatecznej decyzji co do całego aktu.

    Inne punkty porządku dziennego mogą dotyczyć komunikatów Komisji, Rady albo też pytań dotyczących wydarzeń w Unii Europejskiej i na świecie

Report this document

For any questions or suggestions please email
cust-service@docsford.com