DOC

MEEUWENLAAN 61

By Diane Nichols,2014-06-23 08:07
11 views 0
MEEUWENLAAN 61

MEEUWENLAAN 61

NAAR „DE MEEUW‟ VAN ANTON TJECHOV.

1

ROLVERDELING :

(In volgorde van opkomst)

Maria Masja Berenschot, onderwijzeres

Michael Machielse, verzorger/kok van Olga Sorin,

Olga Sorin, juriste, zus van Irina Portengen

    Sacha Portengen, toneelschrijver, zoon van Irina Portengen, woont bij Olga

Nina Reijn, jonge actrice

Andre Dorn, arts

    Irina Portengen-Sorin, beroemde actrice, moeder van Sacha

Sonja van Meijeren, beroemde romanschrijfster

    ? Bewerking voor theatergroep TROOST, Ewout Eggink oktober 2002

     2

    E e r s t e b e d r i j f

S c e n e 1

Maria

    Wil Michael zoenen, hij duwt haar weg Waarom draag je altijd zwart ?

Michael

    Omdat ik rouw, omdat ik ongelukkig ben, omdat….

Maria

    Waarom ? Ik begrijp het niet. Je bent gezond, je ziet er goed uit, heel goed zelfs, knap, een stuk, een lekker ding, je hebt een leuke baan hier, mijn leven is heel wat zwaarder dan het jouwe. Enig idee wat het onderwijs betaalt tegenwoordig ? Armzalig, miezerig, een schijntje…. toch ben ik

    niet in de rouw.

Michael

    Het gaat niet om doekoe, weet je, geld maakt niet gelukkig maar mijn vriend def rhymz wel…

Maria

    Spot maar, ik heb de zorg voor mijn moeder, twee zusjes, een broertje, ikzelf; moeten allemaal eten van mijn salaris. En sinds de invoering van de euro loopt het helemaal de spuigaten uit..jezus..

Michael

    Kijkt naar het toneeltje. De voorstelling gaat zo beginnen

Maria

    Beginnen ? En wat staan wij hier dan te doen ?

Michael

    Knikt naar het toneeltje

Maria

    O die, sorry. Nina speelt, toch ? In een stuk van Sacha ? Die zijn verliefd, ongelofelijk, en en en die gaan proberen om samen te smelten in één enkel kunstwerk als bekroning van hun liefde. Beter dan sex, denken ze. Waarom hebben wij dat niet ? Die passie, die hartstocht. Ik hou van je, zie je dan niet hoeveel ik van je hou, Michael ? O god ik verlang naar je, zie je dan niet hoe ik naar je verlang ? Doet dat je dan niks ? Elke dag loop ik 10 kilometer heen en 10 kilometer terug om je te zien maar jij ? Alleen maar onverschilligheid. Ben ik te min ? Te klein, te dik, te dom, te onderwijzeres ?

Michael

    Hou op, Maria. Neemt een snuif. Je liefde ontroert me maar je weet dat ik haar niet kan

    beantwoorden. Biedt snuif aan.

Maria

    Nee dank je.

     3

    Het is benauwd, er hangt iets in de lucht….. jij, jij, jij wilt gewoon een rijke vrouw, heel veel geld, villa‟s, jacuzzi‟s, weekendjes New York, dat is jouw gedroomde paradijs.

Michael

    Dat is jóuw gedroomde paradijs, Maria Masja Berenschot, jij praat alleen maar over geld. Net zo lief leef ik van de wind, als ik maar leef, snap je…nee dat snap je niet.

Olga Sorin en Sacha Portengen komen op

Olga

    Nee, Sacha, in wezen ligt het me niet, zo hier, buiten de stad. Te veel zuurstof. Te stil, te veel ruisende bomen, de schreeuw van de uil ‟s nachts, doodeng, de schaduw van een tak in het maanlicht over mijn gordijnen, achter elke deur zie ik Jack Nicholson in The Shining, zombie‟s die ineens uit het meer oprijzen en naar het huis strompelen…..(doet zombie)….in wezen is het een

    nachtmerrie…

Sacha

    Stadse vrouw. Ziet Michael en Maria. Jullie worden echt wel geroepen als het begint en het begint nog niet, dusssss….. wieberen…..alsjeblieft.

Olga

    Michael zou je aan je vader willen vragen om de hond binnen te houden vannacht, hij blaft zo. Mijn zus heeft weer de hele nacht niet geslapen, althans dat zegt ze.

Michael

    Vraag het zelf maar. Jij kan beter met mijn vader overweg dan ik. Tot Maria Kom.

Maria

    Dus je roept ons als het begint ? Beiden af

Sacha

    Jahaa

S c e n e 2

Olga

    Die kuthond, ik heb niks met honden, zitten altijd met hun snufferd in je kruis…..ik haat ze. Voor de veiligheid..koop dan een gun of een hek ..nee dat buitenleven IS helemaal niet zo zorgeloos. Vroeger kwamen we hier vier weken in de vakantie, dat was nog net vol te houden, maar nu ik hier woon…bll..levend begraven……

Sacha

    10 minuten voor aanvang. Dat is me nog eens een theater…... Om kwart voor negen precies vangen we aan, als de maan opkomt.

Olga

    Schitterend.

Sacha

    Tenminste als Nina op tijd komt. Haar vader en stiefmoeder vinden het allemaal maar niks, theater. Die maken hun huis tot haar gevangenis. Kijkt naar Olga Je kan je haar toch ook

     4

opsteken ? Beetje lippenstift, beetje mascara…

Olga

    De tragedie van mijn leven, al van jongs af aan zie ik eruit alsof ik zwaar aan de drank ben, dat schrikt de mannen af en het wordt ook niet beter van de medicijnen. Waarom is Irina zo chagrijnig ?

Sacha

    Actrice hè. Ze verveelt zich. Ze is jaloers. Ze heeft iets tegen mij, en tegen de voorstelling en tegen mijn stuk omdat ik haar niet heb gevraagd maar Nina. Ze heeft de tekst niet gelezen maar heeft er bij voorbaat al een pesthekel aan.

Olga

    Onzin, dat denk je maar….

Sacha

    Ik ken mijn moeder. Ze is nu al helemaal over de zeik omdat Nina daar straks op dat kale toneel succes zal hebben en niet zij. Psychologisch een interessant geval die moeder van mij. Ze is intelligent, absoluut, ze heeft talent, zonder twijfel, ze kan zelfs van een subsidieaanvraag een ontroerende, aangrijpende tekst maken, ze kent de HELE Penthesilea van Von Kleist uit d‟r

    hoofd, ze verpleegt zieken als een engel, maar waag het niet om in haar bijzijn iets complimenteus te zeggen over bijvoorbeeld Netty van Straaten. Dan is het huis te klein, dan explodeert ze. Alleen zíj mag geprezen worden, alleen over haar mogen ze schrijven de recensenten, zij wil bejubelt en aanbeden worden over haar schitterende spel in het Methusalem-gen of De Revisor, maar hier buiten stad ontbreekt de roes, ontbreken de fans en de aandacht, hier verveelt ze zich, verveelt ze zich te pletter en het is allemaal onze schuld. Bovendien is ze bijgelovig en ze is gierig. De Vrek van Moliere, die rol is op haar lijf geschreven. In Amsterdam heeft ze 70.000 euro op de bank staan, 100.000 euro in wat aandelen en obligaties maar als je haar iets te leen vraagt gaat ze huilen.

Olga

    En ontspan. Volgens mij vindt ze je stuk prachtig, wacht maar af. Irina adoreert je

Sacha

    Adoratie ? Ik geloof niet dat mijn moeder dat woord kent behalve als het betrekking heeft op haarzelf, nee Olga ze houdt niet van me. Waarom zou ze ook. Ze wil leven, slempen, flirten, naveltruitjes dragen, mijn aanwezigheid herinnert haar er voortdurend aan dat ze geen 25 meer is. Als ik er niet ben doet ze zich het liefst zo voor, en ben ik er wel dan ziet ze er belachelijk uit met „r blote buik en daarom haat ze me. En ze weet dat ik niet zoveel op heb met het huidige toneel, haar toneel. Haar theater. Zij houdt er van, van haar artistiek leider, haar regisseurs, haar schouwburg, haar hoofdrollen. Ze denkt dat zij de mensheid dient, de heilige kunst maar volgens mij is het huidige (gesubsidieerde) toneel saai en voorspelbaar, routine, afspraak. Productiedwang in plaats van gretigheid. Plicht in plaats van overgave. Bitterheid in plaats van plezier. Het zaallicht dooft, daar komen de grote talenten op, liefst naakt, met bloed, omgeven door levende koeien of honden of karpers, braken hun gekunstelde teksten uit, ze eten, ze neuken, ze gaan in bad, alles kan en alles mag en alles is al eens gedaan, proberen uit banale scenes en holle frasen een moraal te wringen, maar waar gaat het eigenlijk nog over ? Waar is de noodzaak ? De passie ? De liefde ? De poëzie ? Het is allemaal net zo leeghoofdig als de wereld om ons heen. Het is allemaal overal hetzelfde hetzelfde hetzelfde, ik sla op de vlucht zoals Maupassant deed voor de Eiffeltoren waarvan de banaliteit zijn hersens verpletterde.

     5

Olga

    Ik vind toneel nog altijd fantastisch.

Sacha

    We hebben nieuwe vormen nodig. Nieuwe vormen hebben we nodig en als die er niet komen dan maar liever helemaal niets. Grote verhalen waarin we ons kunnen herkennen en verliezen. Weg met al die soapige niemendalletjes. Weg met al die artistiek verantwoorde experimenten, montagevoorstellingen, fragmentarische vertelvormen, disciplinevervaging, nutteloze cross-overs. Fantasie en verbeelding !! Een nieuwe stijl waarin de zachtheid van ganzendons wordt afgewisseld met het vernietigende ijzer van het heiblok. Ik hou van mijn moeder, ik hou heel veel van haar maar ze leidt een zinloos leven. Ze trekt al maanden op met die schrijfster, Sonja, haar naam kom je voortdurend tegen in de krant, in elke talkshow zit ze aan tafel… daar word ik zo moe van. Soms spijt het me dat mijn moeder actrice is dan wou ik dat zij een gewone moeder was, dan was ik vast gelukkiger. Dat weet jij toch ook nog wel Olga, die volstrekt hopeloze, stompzinnige, pathetische avonden: met allemaal beroemdheden over de vloer, acteurs, schrijvers, regisseurs mega hoeveelheden drank en ik als de enige onbekende. Niet beroemd, niet erkend, in hun ogen een absolute nul, nitwit, sukkel. Ik werd alleen maar geduld omdat ik haar zoon ben. Wie ben ik ? Wat ben ik ? Waarom ben ik ? Een gesjeesde student, geen enkel talent, geen cent te makken, woonachtig te Heiloo, (of Bergen of Loosdrecht of Aalsmeer). Nee die vreselijke avonden… ze

    vonden mij volkomen onbenullig, dat droop er werkelijk vanaf, afgrijselijk en zo vernederend…

Olga

    Wat is dat trouwens voor iemand die schrijfster ? Je begrijpt niks van die vrouw, ze zegt nooit wat.

Sacha

    Intelligent, sober, beetje melancholiek. Wel aardig. Jong, jong en beroemd, heel beroemd…en een beetje blasé…. en wat haar werk betreft….wat zal ik „es zeggen….. onderhoudend ?? ….maar na Enquist en Palmen zit je niet echt te wachten op Sonja van Meijeren.

Olga

    Ik ben gek op schrijvers. Ooit waren er twee dingen die ik verschrikkelijk graag wilde: trouwen en schrijven. Tja….al had ik maar een klein stukje geschreven een novelle of zo of een column…

Sacha

    Luister…omhelst Olga… zonder haar kan ik niet leven, zelfs het geluid van haar voetstappen tilt

    me op. Laat mij de grond onder haar voeten zijn, ik ben waanzinnig gelukkig….mijn liefste, mijn tovenares, mijn droom…

Nina

    Ben ik niet te laat…Sacha ?….Nou ? En ? of wat ?….nee toch, ik ben toch niet te laat…..

Sacha

    kust haar Nee, nee, nee

Nina

    hijgt De hele dag ben ik zo hyper… nerveus….ik was bang dat mijn vader me niet zou laten gaan, maar godzijdank moest hij weg met mijn stiefmoeder. Die rode hemel, kijk, kijk de maan, ik heb me gehaast, jezus Sacha… lacht… ik ben op van de zenuwen…

Olga

    Nina ! Het lijkt of je hebt gehuild. Dat moet niet. Hoestbui

     6

Nina

    Nee nee… de wind….over een half uur moet ik weer weg, Sacha we moeten opschieten…

Sacha

    We gaan beginnen, Olga wil jij het publiek halen ?

Olga

    Ik ga al. Zo. Meteen. Zingt….af. op Na een zitting begon ik eens te zingen in de rechtzaal waarop

    een collega officier van justitie zei: Olga je hebt een luid en machtig stemgeluid……. maar het

    klinkt afschuwelijk. af.

Nina

    Mijn vader en zijn vrouw waren weer hopeloos….ze vinden het hier te artistiekerig…ze zijn bang

    dat ik misschien actrice wil worden…maar ik voel me zo aangetrokken, tot jullie (en het meer),

    als een meeuw…mijn hart is er helemaal vol van…

Sacha

    We zijn alleen

Nina

    Zeker ?

Sacha

    Zeker. Ze omhelzen elkaar en kussen

Blijf, straks, na de voorstelling

Nina

    Onmogelijk, mijn vader vermoordt me als ik niet thuis ben.

Sacha

    Dan ga ik met jou mee, we brengen de nacht door in de meterkast, desnoods.

Nina

    Meterkast ?

Sacha

    Ik hou van je

Nina

    Ssst, niet zeggen. Aanvang ?

Sacha

    Alles staat klaar. Zenuwachtig ?

Nina

     7

Verschrikkelijk, niet om je moeder, maar om die Sonja van Meijeren, ik vind het doodeng om

    voor haar te spelen….stom he… oh ik schaam me gewoon……zo‟n beroemde schrijfster…ze is

    toch nog jong ?

Sacha

    Zoiets als ik….

Nina

    Ze heeft echt geweldige boeken geschreven, meeslepend, ontroerend, grappig..

Sacha

    Is dat zo ? Ik heb ze niet gelezen.

Nina

    Jouw tekst is moeilijk te spelen, die rol, zit weinig leven in.

Sacha

    Leven ?? Daar gaat het toch ook helemaal niet om. Hoe vaak heb ik je dat al niet gezegd !! Je

    moet het behandelen als een muziekstuk, als een partituur. Het gaat niet over realisme of de

    werkelijkheid, het gaat over de droom !

Nina

    Ja, ja, jij hoeft daar niet te staan. Een acteur heeft houvast nodig, acties, conflict, drama. Dit is

    gewoon een ellenlange monoloog… EN er komt helemaal geen liefde in voor, vind ik ook raar…

Beiden verdwijnen.

S c e n e 3

Olga

    Wil je iets drinken ? Iets eten ?

Andre Dorn

    Nee

Olga

    Je moet beter voor jezelf zorgen. Je bent nota bene arts ! Of je doet ‟t expres om mij te kwellen

Andre

    Ik lig op nat en stinkend stro

    Achter bevroren ramen

    Gevangen in mijn eigen net

    En kan mij niet meer schamen

    Ik ben onmachtig zo.

Olga

    Je was wel erg diep in gesprek met Irina. Hoestbui Je vindt haar aantrekkelijk….

Andre

     8

Olga…

Olga

    Geil ? Word je geil van d‟r ?

Andre

    Wat wil je nou ?

Olga

    Voor een actrice gaan jullie allemaal door de knieën, allemaal.

Andre

    Ze is bijzonder, ook omdat ze actrice is, met kunstenaars ga je toch anders om dan met de

    groenteboer, dat lijkt me logisch…..

Olga

    Womanizer, je kunt elke vrouw krijgen die je wilt, en je wilt elke vrouw die je kunt krijgen..is dat

    ook logisch ?

Andre

    Vrouwen vallen wel vaak op artsen, zeker op een toegewijde arts zoals ik. En wat is er op tegen ?

    Ik ben altijd eerlijk geweest.

Olga

    Dré, lieve dré……

    Irina Portengen, Sonja van Meijeren, en Michael komen op

Michael

    Stuart Heide als Tiresias, geweldig, schitterend gewoon…Susanna Hendriks in Troost, prachtig Alex Kos, waar is die eigenlijk gebleven ?

Irina Portengen

    Geen flauw idee

Michael

    Erik Dubelaar, Joost Schrikx…zo vind je ze niet meer, het toneel is niet meer wat het geweest is

    Irina.

Andre

    Echte uitzonderlijke talenten zie je nog maar weinig, maar het gemiddelde niveau is sterk

    verbeterd.

Michael

    Is dat zo ? Met al die soapies ?

Irina

    Sacha, cherie, lieve schat, hoe laat begint „t ?

Sacha

     9

Bijna, nog even geduld

Irina

    “O Hamlet zwijg,

    Jij ontgrendelt de poorten van mijn ziel

    en wat ik zie is zwart geblakerd

    en onuitwisbaar

Sacha

    Zo is het koningin, mijn moeder, jij wilt gewoon maar verder leven in het

    vunzige zweet van een bezoedeld bed, dat druipt van het sperma van verraad

    smeriger dan een varkenskot.”

Irina

    Is dat een nieuwe vertaling ?

Sacha

    Dames en heren, we gaan beginnen !

Irina

    Ik ken die vertaling helemaal niet

Olga

    Irina ga zitten en zwijg.

S c e n e 4

Nina

    Geen hoop, geen lach, geen licht, geen adem. Elk woord snijdt als een scheermes door mij heen, elke letter een guillotine. Nee, vrolijk is het allemaal niet. Dode bomen in een stuwmeer dat de natuur niet heeft bedacht.Waar waren we naar op weg ? Een collectieve zelfmoord ? Met z‟n allen als lemmingen de klif af ? Blijkbaar. Het leven heeft zichzelf gedood. Vezel voor vezel afgestorven. Was dat de enige oplossing ? Samen uitsterven ? Jij een beetje eerder dan ik, een beetje sneller dan ik, een beetje gruwelijker dan ik. Ja dat was de enige oplossing. Dit is de ultieme bekentenis. Dat we het niet konden. Dat we hebben gefaald. Volledig. Op alle terreinen. En daarom zijn we uitgestorven en dat is maar beter ook om nog iets van het leven te redden. De mens is dood. Homo sapiens, uitgestorven. Koud, leeg, uitgeput, gruwelijk. Ik lag daar op de pijnbank, mijn zelfverkozen pijnbank. Mijn botten gebroken, vermorzeld, kapotgeslagen. Mijn gedachten kort daarvoor nog dwarrelend, springerig, soepel als de antilope, snel als de gazelle, gevaarlijk als de panter, veranderlijk als de kameleon, kleurrijk als de mandril zijn verschrompeld en verkoold. Ik denk niet meer. Mijn gevoelens die klapperden als zeilen in de wind, onstuimig als een waterval, stuwend als een orgasme, zacht als ganzendons liggen koud en stil in het mortuarium van mijn ziel. Ik voel niets meer, ik voel de ratten in mijn vagina niet meer. Ik heb iedereen verraden, ik heb iedereen de schuld in de schoenen geschoven, ik heb mezelf duizendmaal verloochend, mijn waardigheid opzij gezet, weggegeven, ik heb mijn authenticiteit uit handen gegeven, mijn ziel verkocht, mijn lichaam aangeboden en laten misbruiken. Koud, leeg, uitgeput, gruwelijk. Nee vrolijk is het allemaal niet…..

Irina

     10

Report this document

For any questions or suggestions please email
cust-service@docsford.com