DOC

Matki w mackach Marsa - Forum Film

By Ronald Watkins,2014-06-23 08:04
9 views 0
Matki w mackach Marsa - Forum Film

Matki w mackach Marsa

Tytuł oryginalny: Mars Needs Moms

    Reżyseria: Simon Wells

    Scenariusz: Simon Wells, Wendy Wells na podstawie powieści

    Berkeleya Breatheda „Mars Needs Moms!”

    Wykonawcy:

    Seth Green…………………………………........................................Milo

    Joan Cusack…………..............................................................matka Mila

    Dan Fogler......................................................….............................Gribble

    Kevin Cahoon...………………………........................................Wingnut

    Elisabeth Harnois....................................................................................Ki Tom Everett Scott ........................................................................tata Mila Mindy Sterling......................................................................Nadzorczyni Ryan Ochoa………….................................................................Hatchling

    Seth Robert Dusky......………………...…..................................głos Mila

    Matthew Wolf……………………….......................................Exo Raider

    Amber Gainey Meade………………………………….mama Gribble'a

    Breckin Meyer…………………………………..................................obcy

    Billy Dee Williams..…………………………….................................obcy

    Obsada polskiej wersji językowej:

    Kacper Andrzejewski.........................................................................Milo Edyta Olszówka.......................................................................matka Mila Igor Kwiatkowski...........................................................................Gribble Anna Cieślak............................................................................................Ki

    Beata Tyszkiewicz.................................................................Nadzorczyni

oraz

    Joanna Węgrzynowska-Cybińska, Janusz German, Artur

    Kaczmarski, Grzegorz Pawlak, Wojciech Paszkowski, Marek

    Robaczewski

    1

Reżyseria polskiej wersji językowej: Grzegorz Pawlak

    Dialogi polskie: Jan Wecsile

    Opracowanie wersji polskiej: SDI Media Polska

    Reżyseria dźwięku: Maria Kantorowicz

    Montaż dźwięku: Maria Kantorowicz, Anna Żarnecka

    Kierownictwo produkcji: Beata Jankowska, Marcin Kopiec Zgranie polskiej wersji językowej: Shepperton International Opieka artystyczna: Mariusz Arno Jaworowski Produkcja polskiej wersji językowej: Disney Character Voices International, Inc.

Muzyka: John Powell

    Zdjęcia: Robert Presley

    Montaż: Wayne Wahrman

    Scenografia: Doug Chiang

    Dekoracje: Brian Flora, Norman Newberry, Mike Stassi Efekty specjalne: Michael Lantieri

    Producenci: Steven J. Boyd, Jack Rapke, Steve Starkey, Peter J.

    Tobyansen, Robert Zemeckis

    Produkcja: ImageMovers Walt Disney Productions we współpracy z Adult Swim – Stoopid Monkey Williams Street, USA

    Czas: 89 min.

    Premiera światowa: 11.03.2011 r.

    Premiera polska: 11.03.2011 r.

    Dystrybucja w Polsce: Forum Film Poland

    Dozwolony od lat: 7

O filmie

    2

Wynieś śmieci! Zjedz brokuły! – po cóż innego potrzebna jest mama,

    niż po to, żeby stale kazać nam robić coś, na co wcale nie mamy ochoty?! Dziewięcioletni Milo zmienia zdanie na ten temat z chwilą, gdy jego mamę uprowadzają Marsjanie, którzy chcą wykraść jej matczyne instynkty i przekazać je nieporadnym marsjańskim rodzicielkom. Milo ukrywa się na statku kosmicznym

    zmierzającym w kierunku Marsa. Jego misja ratownicza wymaga przejęcia kontroli nad całą planetą. W tym brawurowym

    przedsięwzięciu pomogą mu ekscentryczny ziemianin Gribble i marsjańska rebeliantka Ki.

Uważaj! Bo mama odleci

    Słynny w USA autor komiksów Berkeley Breathed (ur. 1957) ma na koncie między innymi parodię „Star Trek” – „Honky Trek”, oraz

    tworzoną od lat 80. ostrą satyrę polityczną „Bloom County”. W tamtej dekadzie stworzył bardzo popularną postać pingwina Opusa (który komentował aktualne polityczne wydarzenia), a także Kota Billa (odpowiedź na innego komiksowego kota, Garfielda), o manierach dekadenckiego rockera. Zdobył Nagrodę Pulitzera w 1987 roku. Pod wpływem przemożnego impulsu napisał także książkę dla dzieci i sam ją zilustrował. – Miało to miejsce dokładnie

    10 września 2006 roku opowiadał. – Mój pięcioletni wówczas syn Milo

    odmówił zjedzenia brokułów i odbiegł od stołu, mówiąc na temat swojej mamy coś, co nie nadaje się do przytoczenia, a co kosztowało mnie wcale nietanią terapię. Powiedziałem mu: Myślałbyś inaczej o swojej mamie, gdyby dziś w nocy porwali ją Marsjanie. Tej samej nocy napisałem tę

    książeczkę. A reszta to już historia wytwórni Disneya. Mam nadzieję, że teraz, pięć lat po tamtym zdarzeniu, Milo zobaczy wokół siebie szczęśliwe

    3

    dzieciaki i przekona się, jak twórczym okazał się ten jeden z najmroczniejszych epizodów jego życia żartował autor. Prawa do

    książki nabyła wytwórnia ImageMovers, która odnosiła już wcześniej znaczące sukcesy na polu familijnej rozrywki, realizując filmy także w technice 3D („Ekspres polarny”, 2004, reż. Robert Zemeckis, „Straszny dom” – „Monster House”, 2006, reż. Gil

    Kenan). I tym razem zdecydowano posłużyć się zarówno 3D, jak i nowatorską techniką „motion capture”, która czyni w ostatnich latach ogromne postępy. Reżyserię powierzono doświadczonemu animatorowi Simonowi Wellsowi, głównym producentem został znany z miłości do technicznych nowinek Zemeckis („Forrest Gump”, „Ze śmiercią jej do twarzy”). W pracy nad scenariuszem pomogła reżyserowi jego żona Wendy. Bardzo kuszące było stworzenie za pomocą animacji komputerowej fantastycznej marsjańskiej scenerii. Reżyser tak tłumaczył swe zamiary: – Dla

    mnie kluczowym momentem był ten, o którym opowiadał Berkeley: w chwilach pełnych emocji dziecko zaczyna sobie zdawać sprawę, jak silna więź łączy go z matką. Pokazaliśmy, jak dziecko się o tym przekonuje.

    Wendy w pełni zgadzała się ze mną w tej sprawie. Książka była krótka,

    filmowcy doszli zatem do wniosku, że należy rozwinąć jej fabułę oraz postaci. Dlatego znacznie rozbudowano ich perypetie na Marsie. I mama, i syn podróżują do nieznanej im krainy, poznają obcych, co sprawia, że zachodzi w nich głęboka przemiana. Nasz dzieciak odbywa prawdziwie heroiczną i pełną niebezpieczeństw podróż, by przekonać się, jak bardzo kocha swoją mamę – komentowała scenarzystka.

Dzieciak, mama i kosmiczna ferajna

    Milo ma dziewięć lat, zaczytuje się komiksami, uwielbia historie o zombie i pasjami skacze po łóżku. To oczywiste, że nie ma czasu na jedzenie warzyw i pomaganie rodzicom. Gdy chce przeprosić mamę za swe niegrzeczne zachowanie, okazuje się, iż jest na to za

    4

    późno... Została porwana przez statek kosmiczny Marsjan! Milo nie złoży broni – musi ją uratować. Do zagrania Mila zaproszono

    trochę większego chłopca – Setha Greena (lat 35), wszechstronnego

    aktora, cenionego zwłaszcza za role komediowe (serial „Family

    Guy”, trylogia o agencie Austinie Powersie, „Wyścig szczurów”). Producent Jack Rapke tak komentował jego pracę: – Był po prostu

    zdumiewający. Potrafił w zbliżeniach oddać sprzeczne emocje i niewinność dziewięciolatka. To świadczy o jego wielkiej aktorskiej klasie. Natomiast

    aktor tak mówił o swym występie: – Największą trudnością było to, że

    jako dorośli, wskutek kolejnych doświadczeń, nabieramy nawyku zachowywania się tak, by inni dobrze nas oceniali. Do pewnego momentu dzieciaki są jednak spontaniczne i szczere i nie dbają o opinię otoczenia. Nie włączają żadnych filtrów zachowania. Trzeba było oddać ten stan rzeczy. Nie było to zadanie łatwe, ale jakże wyzwalające. Scenograf

    Douglas Chiang odnotował: – To było coś kapitalnego obserwować

    Setha podczas pracy. Postanowiliśmy nie studiować jego zdjęć z dzieciństwa, tylko wyobrazić sobie, jak mógł wtedy wyglądać. Dopiero potem, wychodząc od tego materiału, stworzyliśmy jego celowo przesadzony, filmowy portret, rodzaj czułej karykatury. Natomiast Joan

    Cusack tak wspominała pracę ze swym kolegą: Naprawdę

    zdumiewał. Ma wielkie rezerwy energii i dyscypliny. A było to konieczne, bo w przypadku tego filmu mieliśmy do czynienia zarówno z wysiłkiem fizycznym, jak i wytężoną pracą wyobraźni. Gdy musieliśmy zagrać jedną szczególnie trudną, wspólną, pełną emocji scenę, Seth spisał się na medal!

    Mama bardzo kocha swego syna i zawsze chce dla niego jak najlepiej. A czyż jedzenie brokułów nie jest zdrowe? Uważa też, że nie należy próbować karmić warzywami kota. Działania Mamy nie zawsze znajdują uznanie Mila, ale budzą wielki szacunek Marsjan, którzy szukają kogoś takiego jak ona. Joan Cusack („Mama na obcasach”, „Przeboje i podboje”) natychmiast zgodziła się na występ. – Scenariusz Wendy i Simona po prostu mnie zauroczył. Sama

    5

jestem mamą i czuję do tego powołanie mówiła. Tekst zawiera moim

    zdaniem cenną myśl, że jeśli jesteś dobrym rodzicem, to nie możesz być

    tylko przyjacielem dla swego dziecka. Musisz być kimś o wiele więcej. Masz obowiązek mówić dzieciakowi przykre rzeczy, które mu się nie spodobają i to nie jest łatwe. Ale na tym także polega rodzicielstwo. Ta filmowa mama jest bardzo podobna do mnie i jednocześnie jest mamą uniwersalną, wiecznie zatroskaną. Simon Wells wspominał: –

    Odbyliśmy z Joan wiele długich rozmów na temat charakteru i motywacji postaci. Ona ma zdolność zadawania przenikliwych i celnych pytań. Także dzięki temu jej rola jest tak autentyczna i pełna świeżości. Green był pod

    wrażeniem występu swej koleżanki: – Wreszcie pracowałem z Joan

    Cusack! Jakoś się rozmijaliśmy do tej pory. Mieliśmy mało wspólnych scen, ale jakże ważnych. Jedna z nich, blisko finału, jest niezwykle wzruszająca i Joan zagrała ją bezbłędnie. Oglądając ten fragment filmu, moja własna mama płakała.

    Gribble jest po trzydziestce. Znalazł się na odległej planecie, po tym, jak jego matkę uprowadzili Marsjanie. Gdy Milo zostaje uwięziony, ratuje go i zabiera w rejon, gdzie sam żyje i który nazywa domem. Ciągle pozostaje na swój sposób dzieckiem przywiązanym do gadżetów z lat 80. XX wieku. Cieszy się, że

    zdobył wreszcie przyjaciela – prawdziwego człowieka, i liczy, że już

    zawsze będą dobrze się bawić. Jest technicznie uzdolniony, to rodzaj majsterkowicza i mógłby rządzić planetą. Ale władza niezbyt go interesuje. To jest klown ze złamanym sercem

    tłumaczył reżyser. Dan Fogler bezbłędnie oddał całą głębię i liryzm tej postaci. Scena, w której wyjawia Milowi sposób i przyczyny, dla których znalazł się w swojej obecnej sytuacji, była absolutnie kluczowa. Dan spisał się w niej tak wzruszająco i doskonale, że wzbudził spontaniczny aplauz całej ekipy – chwalił aktora Wells. – Pomysł wydał mi się niezwykle

    oryginalny mówił z kolei Fogler, aktor ceniony zwłaszcza za

    występy na Broadwayu. – Trochę obawiałem się techniki motion capture,

    6

    ale okazało się, że można nad tym zapanować, i że technika nie przytłacza emocji. A doświadczenie z teatru i nabyta tam cierpliwość bardzo mi się przydały. Cusack zaś tak oceniła kolegę: – To po prostu urodzony

    showman. Robi to, co kocha i to jak!

    Nadzorczyni wzbudzająca prawdziwy lęk marsjańska szefowa nadzoru zwanego Siss Guard. To ona stworzyła koncepcję zimnego wychowu i racjonowania uczuć. Do tej roli pozyskano Mindy Sterling (Mitzi Kinsky w serialu „Gotowe na wszystko”), pamiętną odtwórczynię postaci bardzo, ale to bardzo złej Frau Farbissiny z cyklu przygód Austina Powersa. Znaliśmy talent Mindy do

    tworzenia „czarnych charakterów” mówił Wells. – Ujawniła ona także

    wielkie zdolności do improwizacji. Koncepcja była taka, że ani przez chwilę

    nie wiemy, co dokładnie mówi jej bohaterka, bo posługuje się stworzonym

    przez nas marsjańskim językiem. Jej intencje i emocje są jednak zrozumiałe.

    Aktorka zauważyła, że to zadanie wymagało wielkiej

    ekwilibrystyki. Tym większą jednak przyniosło jej satysfakcję.

    Green komentował: – Mindy stworzyła postać nieco na wzór

    Mussoliniego groźną i śmieszną zarazem. Miałem przyjemność kilkakrotnie z nią pracować i jestem zdania, że ma niemal nieograniczone możliwości ekspresji.

Ki Marsjanka-buntowniczka, która angielskiego uczyła się z

    sitcomów z lat 70. Większość czasu spędza na malowaniu graffiti, co musi ukrywać, bo eksponowanie indywidualności i

    artystycznych skłonności jest tu zdecydowanie tępione. Grająca tę rolę Elisabeth Harnois mówiła: – Jestem fanką nowych technologii i to

    dodatkowo oprócz intrygującego scenariusza zachęciło mnie do pracy

    przy tym filmie.

    Wingnut przywódca Hairy Tribe Guys, którzy żyją w jaskiniach, i którym system wychowania na Marsie wyraźnie nie odpowiada.

    Do czasu przybycia Mila był najlepszym przyjacielem Gribble'a,

    7

    który uważał go jednak za nieco szalonego i raczej niezbyt bystrego. Okaże się jednak, że mocno się w tych kwestiach mylił. Wingnut doskonale zdaje sobie sprawę, co się wokół niego dzieje. Kevin

    Cahoon zachwycił Wellsa podczas castingu do tej trudnej roli: –

    Mieliśmy tam paradę utalentowanych i bardzo zabawnych młodych ludzi. On jednak powalił nas połączeniem lunatycznego zachowania i nieodpartego uroku.

    Tata oddany rodzinie, ale kompletnie niezorientowany w jej perypetiach międzygalaktycznych. Pewne jego zdziwienie wzbudzi dopiero fakt, że Milo, skłonny do kłótni na temat swych obowiązków, na ochotnika wynosi śmieci.

Loty i pląsy

Realizacja filmu nastręczała wielu trudności. Nie wszystko mógł

    załatwić komputer. Aktorów udało się odmienić i odmłodzić dzięki technice „performance capture”, ale bardzo trzeba było uważać na szczegóły kostiumów i makijażu, które musiały być każdego dnia identyczne. Ponieważ na Marsie jest słaba grawitacja, Green często „latał” nad powierzchnią. Na potrzeby tych scen skonstruowano wyrafinowany system urządzeń. Szczególną trudność sprawiały te partie filmu, w których unosili się jednocześnie Green i Cusack. Ta ostatnia parokrotnie myliła się, nazywając filmowego Mila imieniem swego syna Milesa. Jedną z takich pomyłek musiał na ostatnim etapie produkcji naprawiać dźwiękowiec. Pracę ukoronował występ całej ekipy w numerze taneczno-muzycznym

    w stylu bollywoodzkim „Mad Martian Mo-cap Mambo”

    skomponowanym przez Johna Powella („Shrek”). Scena ta

    towarzyszy napisom końcowym. A w przerwach zdjęć Green i Fogler zabawiali ekipę... walkami kung-fu, rozgrywanymi w

    zwolnionym tempie. Na planie pojawiły się w małych rolach córki

    8

Wellsów, a także mignęła w epizodzie familia Berkeleyów.

    Atmosfera podczas realizacji „Matek...” ponoć nie przypominała wielkich komercyjnych produkcji. Także dzięki osobowości reżysera. Paradoksem jest to, że kwestie techniczne niejako uwolniły aktorów. Większa część scenografii i efektów specjalnych

    powstała bowiem w komputerze. Tak więc jedynym zadaniem aktorów było grać. Simon jest przybyszem ze świata animacji –

    mówiła Cusack. Ma wszystko doskonale zaplanowane. Na planie skupia się na naszej grze. Jej intymność przypomina teatr. On nie ma

    zwyczaju siedzieć przed monitorem. Zawsze był blisko nas. Green

    dodawał: Nie ma rozdętego ego, a to bardzo cenne i rzadkie wśród reżyserów. Jego celem jest jak najlepsze opowiedzenie fascynującej historii.

    Widząc tak szczere intencje, wszyscy chcą mu pomóc.

     Naszą intencją było nasycić film humorem, mocno zresztą specyficznym. Wiele sytuacji jest tu po prostu absurdalnych, tak jak i rzeczywistość na Marsie. Aby ten świat stał się całkowicie wiarygodny, potrzebowaliśmy aktorów o wielkiej dyscyplinie a zarazem zdolności do radosnej, acz owocnej improwizacji. Uważam, że zgromadziliśmy wręcz idealny zespół

    podsumowywał producent Zemeckis.

O aktorach

Joan Cusack (matka Mila)

    Urodziła się 11.10.1962 w Nowym Jorku. Mistrzyni ról drugoplanowych. Wystąpiła w dziesięciu filmach u boku swego brata Johna Cusacka. Jej ojcem był Dick Cusack (1925–2003),

    dokumentalista i producent telewizyjny. Była dwukrotnie nominowana do Oscara za role w filmach „Pracująca dziewczyna” oraz „Przodem do tyłu”. Z reguły wciela się w postaci lekko (albo i

    9

    mocno) ekscentryczne, budzące z reguły natychmiastową sympatię widowni. Z sukcesem grywa w teatrze, często w repertuarze klasycznym („Cymbeline”, „Sen nocy letniej”, „Jaka szkoda, że jest dziwką”). Dwukrotnie zdobyła nominację do Oscara. Słynna jest z dystansu do samej siebie: Należę do tych aktorek, do których nikt nigdy nie powiedział i raczej nie powie „dziecino”! – mówi.

Filmografia:

1980 Cutting Lose, My Bodyguard, 1983 Class (TVP: Klasa), 1984

     Sixteen Candles (TVP: Szesnaście świeczek), 1984 – All Together

    Now (TV), Grandview, U.S.A, 1985 Saturday Night Live (program

    TV, 18 odc. w latach 19851986), 1987 The Allnighter, Telepasja

    (Broadcast News), 1988 Stars and Bars (DVD, TVP: Anglik w

    Nowym Jorku), Poślubiona mafii (Married to the Mob), Pracująca dziewczyna (Working Girl), 1989 Grandview, U.S.A Say Anything (TVP: Nic nie mów), 1990 Men Don’t Leave (TVP: Mężczyźni nie

    odchodzą), Raj na ziemi (My Blue Heaven), The Cabinet of dr. Ramirez, 1992 Zabaweczki (Toys), Przypadkowy bohater (Hero), 1993 Rodzina Addamsów 2 (Addams Family Values), 1994

    Corrina, Corrina (TVP: Corrina, Corrina), Great Performances (cykl TV, odc. Mother, prem. TV 24.11.1994), 1995 Dziewięć miesięcy

    (Nine Months), Zbyt wiele (Two Much), 1996 Mr. Wrong, 1997

    Zabijanie na śniadanie (Grosse Point Blank), A Smile Like Yours, Przodem do tyłu (In & Out), 1999 – Arlington Road (DVD:

    Arlington Road), Cradle Will Rock, Uciekająca panna młoda (Runaway Bride), Toy Story 2 (Toy Story 2, tylko głos), 2000 –

    Przeboje i podboje (High Fidelity), Gdzie serce twoje (Where the Heart Is), 2001 What’s About Joan (serial TV, 9 odcinków), 2002 –

    It’s Very Merry Christmas Movie (TV, DVD: Gwiazdka muppetów), 2003 Szkoła rocka (The School of Rock), Looney Tunes znowu w

    akcji (Looney Tunes: Back in Action), 2004 Peep and the Big Wide

    10

Report this document

For any questions or suggestions please email
cust-service@docsford.com